Park Zamkowy w Żywcu to dawny ogród zamkowy założony w 1712 roku, stanowiący część zespołu zamkowego wpisanego do rejestru zabytków. Park powstał z inicjatywy rodziny Wielopolskich i początkowo miał regularny, geometryczny układ „włoskiego ogrodu” z kwaterami i alejami przecinającymi się pod kątem prostym. W XVIII wieku pojawiły się elementy małej architektury, m.in. oranżeria (1715), fontanna (1720) oraz kanał i Domek Chiński – murowana, dwukondygnacyjna altana na planie ośmioboku z herbem Wielopolskich.
W XIX wieku park został przebudowany i powiększany, a po przejęciu przez Habsburgów w 1838 roku poszerzono go w kierunku południowo-zachodnim. Na przełomie XIX i XX wieku oraz w latach 1930–1936 przekomponowano go w stylu angielskiego parku krajobrazowego: powstała polana widokowa, basen z fontanną, pergole i rozarium, a drewniane mostki nad kanałami zastąpiono kamiennymi. Domek Chiński znalazł się wówczas na wyspie, a na dziedzińcu między Pałacem Habsburgów a Starym Zamkiem ustawiono ozdobną żelazną studnię.
Współcześnie park jest systematycznie rozwijany i rewitalizowany: w 2007 udostępniono stajnię miejską z mini-zoo, w 2009 przeprowadzono gruntowną rewitalizację parku i Pałacu Habsburgów, w 2021 otwarto Park Miniatur, a w 2024 uruchomiono tężnię solankową na terenie parku.
