„Mojemu jedynemu pragnieniu" – Kolektywa Dobranoc w Galerii Engram
Wystawa czynna do 15 listopada, z wernisażem 24 września o godz. 18:00 w Galerii Engram. Autorkami wystawy są Karolina Zaborowska i Martyna Franke, działające pod wspólnym pseudonimem artystycznym Kolektywa Dobranoc. Kuratorką wystawy jest Grażyna Tereszkiewicz.
Kim jest Kolektywa Dobranoc
Kolektywa Dobranoc jest osobą, a zarazem alter ego Karoliny Zaborowskiej i Martyny Franke – figurą powstałą z tego, co artystki mają wspólne, wyodrębnioną i upodmiotowioną jako zbiorowa wrażliwość, doświadczenia, pragnienia i sny. Pokój, w którym „mieszka", jest odbiciem jej wnętrza – osobowości, charakteru i sposobu patrzenia na świat. Żaden przedmiot w tej przestrzeni nie jest przypadkowy – każdy niesie znaczenie symboliczne, opowiada o wyznawanych wartościach i o osobach ważnych dla Kolektywy. Przestrzeń składa się z wielu historii i obecności, których ślady tworzą mozaikę wyrażoną przez symbolikę, zestawienie i rozmieszczenie przedmiotów – to złożenie tworzy jej portret.
Twórczość Karoliny Zaborowskiej i Martyny Franke
W ich pracach kluczową rolę odgrywa symbolika – zarówno ta zakorzeniona w kulturze globalnej, jak i wynikająca z indywidualnych doświadczeń, wrażliwości oraz snów. Artystki sięgają po rozwiązania formalne wywodzące się ze spuścizny surrealizmu, zestawiając namacalną rzeczywistość ze światem uczuć, emocji, intuicji i marzeń sennych.
Geneza wystawy
Pierwszą inspiracją do stworzenia wystawy był cykl późnogotyckich tapiserii, ze szczególnym uwzględnieniem ich symbolicznego wymiaru i sposobu przedstawiania zmysłów. Punktem wyjścia stała się rozmowa o tym, jak przestrzeń oddziałuje na człowieka i ile może powiedzieć o jego wewnętrznym świecie – każde pomieszczenie angażuje bowiem kolejno zapach, smak, dotyk, wzrok i słuch, a architektura wnętrza kształtuje jego akustykę.
W symbolice sennej pokój jest obrazem wewnętrznego stanu człowieka – jego lęków, pragnień, potrzeb i żądz, zarówno uświadomionych, jak i pozostających poza świadomością. Artystki zwracają też uwagę na wieloznaczność samego słowa „pokój" w języku polskim – oznaczającego zarówno pomieszczenie, jak i stan wolny od wojny oraz pojednanie. Kolektywa Dobranoc wybiera przede wszystkim znaczenie związane z pragnieniem – chce opowiedzieć o tym, czego właściwie chce od życia, o marzeniach jawnych i skrywanych, oraz o potrzebach, które przez długi czas pozostawały ukryte jako zbyt osobiste, trudne lub wstydliwe.
Aranżacja przestrzeni
Celem artystek jest stworzenie przestrzeni angażującej różne zmysły, w której przedmioty, ich układy i przypisane im symbole stają się językiem opowieści o pragnieniach, marzeniach i potrzebach. Pokój Kolektywy jest przytulny i otwarty na spotkanie – znajdują się w nim stół i różne krzesła zachęcające do rozmów przy herbacie i ciasteczkach, a także łóżko z baldachimem sprzyjające odpoczynkowi i snom, podczas gdy marzenia zostały przeniesione na ściany.
